Natalie Portman: Nga vajza e mirë te toleranca me veten
Natalie Portman, ylli që e njohim që kur ishte fëmijë, ka treguar anën e saj të panjohur dhe shumë njerëz mund të habiten me atë që ajo ka kaluar. Aktorja ka rrëfyer se në adoleshencë, u përpoq me vetëdije të shihej si "vajzë e mirë" dhe super serioze. Pse? Sepse rolet e saj të para në film, ku u bë e njohur që në moshën 12-vjeçare me "Léon: The Professional" në vitin 1994, e kishin "seksualizuar" që herët! Imagjinoni pak këtë presion!
Për t'u mbrojtur, Portman tregon se përpiqej të merrte nota maksimale në shkollë dhe të vishej në mënyrë modeste, me rroba që i përshtateshin moshës. "Meqë më portretizonin si një Lolita të seksualizuar, bëra përpjekje të tregoja se isha serioze, e zgjuar, studente dhe vajzë e mirë. Kjo ishte një mënyrë për t’u mbrojtur," ka thënë ajo për revistën Harper’s Bazaar. E kuptojmë fare mirë, ishte si një mburojë anti-gossip e kohës.
Por, drama nuk mbaron këtu! Edhe pas suksesit të çmendur me "Black Swan" në vitin 2011, ku fitoi edhe një Oscar, publiku e perceptonte si super serioze dhe perfeksioniste. Por, sipas aktores, kjo s'ka lidhje me realitetin. Ajo ka shpjeguar se është shumë gazmore, se i pëlqen të qeshë dhe të bëjë shaka, dhe se njerëzit e mendojnë perfeksioniste për shkak të Black Swan, por në fakt është e kundërta: është tolerante me veten. Në universitet, thotë ajo, kishin një shprehje: mjafton të përfundosh, jo të jetë e përsosur.
Nuk është çudi që Portman ka pasur vështirësi të shkëputej nga imazhi i "aktores fëmijë" dhe të merrej seriozisht, edhe pse ka një karrierë vërtetë të gjatë dhe plot arritje. Ajo ka thënë se është 45 vjeçe, pra shumë larg të qenit fëmijë, dhe se njerëzit e trajtojnë ndryshe edhe për shkak të shtatit të vogël, gjë që bëhet më e ndërlikuar kur ke qenë aktore që në fëmijëri.
Dhe si për t’i shtuar pak "chill" gjithë kësaj, Portman kujton se kritikat e ashpra ndaj filmave "Star Wars", ku ajo luajti rolin e Padme Amidala, e ndihmuan të mësonte si të përballonte reagimet negative. Edhe pse filmat fituan plot para, ajo dhe aktorët e tjerë u kritikuan rëndë. Një shkollë jete më vete! Sipas saj, ishte një mësim i rëndësishëm që herët në karrierë: të lexosh gjëra shumë të këqija për veten dhe të vendosësh të bësh një film tjetër për t'u treguar se gabojnë. Kjo quhet motivim me klas!
Ajo ka pranuar se nuk donte t'u tregonte të tjerëve sa shumë e lëndonin kritikat, por zgjodhi t'i përdorte ato si benzinë për motorin e saj, për të vazhduar përpara. Një mësim i rëndësishëm për të gjithë ne, apo jo? Kur ishte hera e fundit që kritika e keqe të ktheu në super-hero?