Digger: Tom Cruise rrezikon karrierën me filmin më të çuditshëm ndonjëherë!

Nëse mendoni se i keni parë të gjitha nga Tom Cruise, mendohuni mirë! Filmi i tij i ri, «Digger», po cilësohet si filmi më i çuditshëm që ka bërë ndonjëherë dhe, po, mund të jetë një dështim kolosal në arkat e kinemasë. Por kjo nuk do të thotë që nuk është një çmenduri që duhet parë!

Tom Cruise, aktori dhe producenti amerikan i njohur për stunt-et e tij marramendëse, nuk është i huaj për rreziqet. Por këtë herë, rreziku nuk është thyerja e ndonjë kocke, por etiketimi si «pretencioz» dhe «i vetëkënaqur». Nën drejtimin dhe skenarin e Alejandro G Iñárritu, regjisorit me famë botërore, «Digger» nuk është vetëm filmi më i çuditshëm i Cruise-t, por ndoshta edhe një nga më të çuditshmit që ka bërë kushdo.

Një Tom Cruise që s'e keni parë kurrë

Harrojeni heroin atletik, të përjetshëm dhe me sharm, që shpëton botën. Në «Digger», Cruise shndërrohet në Digger Rockwell, një baron nafte nga Teksasi, tullac, i thinjur dhe me bark. Kjo falë një sasi të madhe make-up-i protetik dhe, siç thuhet në titrat e fundit, një artisti flokësh të T. Cruise. Shndërrimi është aq ekstrem sa është për të qeshur në doza të vogla – si kur Cruise bëri një cameo si Les Grossman në «Tropic Thunder» – por ta shohësh personazhin kryesor kaq çuditshëm për gjithë filmin është një zgjedhje, le të themi, e guximshme. Për të na treguar sa i fryrë është, na shfaqet edhe me të brendshme, një homazh i çuditshëm ndaj filmit të tij të hershëm, «Risky Business».

Sikur të mos mjaftonte pamja, asgjë në «Digger» nuk është delikate. Vila historike e Rockwell-it është dekoruar me më shumë kafshë ekzotike të balsamosura se një muze i historisë natyrore viktoriane. Ironia është se ai shqetësohet thellësisht për macen e tij të dobët, por për mjedisin i bën bisht totalisht. Ai kujdeset vetëm për paratë. Motrën e tij, një sipërmarrëse e energjisë së gjelbër (e luajtur nga Sandra Hüller, e cila fatkeqësisht nuk shfrytëzohet sa duhet), e ka qejf, por kjo s'e pengon të jetë një mendjemadh tipik.

Satira ekologjike që të lë pa fjalë

Kur një punonjës e njofton se operacioni i shpimit të naftës në Alaskë ka çarë një akullnajë në dy, Rockwell thjesht bën sikur nuk kupton, qesh me problemin, flet për vendet e punës që ka krijuar dhe kalon përgjegjësinë me inat. Por realiteti e godet kur një ajsberg sa një shtet i vogël shkëputet nga akullnaja dhe nis të lëvizë drejt Evropës Veriore. Një cunami mund të fundosë disa qytete të mëdha brenda pak ditësh.

Presidenti amerikan (John Goodman), një gojëmadh, thërret një takim urgjent në vilën e Rockwell-it. Kështu, një duzinë burrash të bardhë me kostume dhe uniforma ushtarake mblidhen rreth tryezës, duke bërtitur e sharë. (Ka dhe një shaka të lezetshme për mungesën e grave në dhomë, mmmmh, interesante.) Një shkencëtar (Riz Ahmed), me një ankth të prekshëm, përpiqet t'u shpjegojë situatën, por ata vendosin për një plan: do përdorin fuqinë ushtarake për të ndryshuar drejtimin e ajsbergut. Dhe nëse kjo nuk funksionon, do të marrin kontrollin e rrëfimit, që kompania amerikane të mos fajësohet për shkatërrimin e mëpasshëm. Gjëja kryesore, siguron këshilltari fetar i presidentit, është se Zoti është me ta. Të themi të vërtetën, ky skenar do të dukej i ekzagjeruar pak vite më parë, por tani, pas gjithë çfarë po shohim, duket si një dokumentar. E frikshme, apo jo?

Kthesat dhe Oscar-i i "munguar"

«Digger» është një satirë që të lë shenjë, por ka edhe më shumë. Filmi ka dy kthesa super-origjinale që ngrenë pyetje të reja për çdo gjë që keni parë deri atëherë. S'do zbulojmë asgjë më shumë, por traileri i parë dukej aq artificial sa disa menduan se Iñárritu kishte bërë një muzikal! E vërteta është edhe më surprizuese.

Me Iñárritu, një fitues i shumëfishtë i Oscar-it (Leonardo DiCaprio fitoi Oscar-in e tij për «The Revenant», filmin e tij), disa menduan se ky ishte një përpjekje e qartë e Cruise-t për të rrëmbyer një Oscar për vete (përveç një Oscar-i nderi vitin e kaluar, ai s'ka fituar asnjëherë në natën e madhe). Por «Digger» e hedh poshtë këtë teori. Nëse Cruise do kishte si synim vetëm çmimet, nuk do të kishte bërë një film kaq ekscentrik dhe politikisht të mprehtë. Ky është një film që ose e do, ose e urren – dhe me siguri, më shumë njerëz do të jenë në kampin e atyre që e urrejnë.

Personalisht, na pëlqeu shumë. Disa nga teprimet janë, po, paksa shumë, dhe shumica e shikuesve do të dëshironin që të ishte më i shkurtër. Pas rreth 90 minutash, të merzitën pamjet nga afër të Goodman-it që bërtet ndërsa damarët i dalin në ballë. Por kur Cruise kacavirret nëpër skenë, duke mbajtur ligjërata të forta për industrinë e naftës, s'mundëm të mos buzëqeshnim me performancën e tij gjigante, mesazhin e thellë mjedisor dhe stilin e paparë të Iñárritu. Nëse kjo ekstravagancë art-house do të kishte një aktor të njohur për filma indie, do të lavdërohej si një eksperiment i guximshëm. Por me një aktor në majë të listës A të Hollywood-it, shumë do të pyesin veten çfarë dreqin po mendonte. Por duhet t'i japim të drejtë Cruise-t. Kur bën një blockbuster aksioni, kërkon stunt-et më të çmendura. Kur bën një tragjikomedi apokaliptike të çuditshme, e bën me të njëjtin ambicie të pafundme dhe guximtare. Filmi del në kinema në SHBA dhe Mbretërinë e Bashkuar nesër, më 2 tetor.

A jeni gati për këtë çmenduri kinemaje, apo mendoni se Tom Cruise e ka çuar paksa tej këtë herë?