Chris Rock: Bota "woke" na harron faljen

Nëse mendonit se Chris Rock do mbante gojën mbyllur për tema të nxehta, gaboheni. Komediani dhe regjisori i "Misty Green" ka bërë bujë sërish me deklaratat e tij, këtë herë duke vënë theksin te ajo që ai e quan "wokeness" dhe lidhjen e saj me faljen. Rock ishte i ftuar në serinë "The Interview" nga The New York Times fundjavën që shkoi dhe aty shpalosi të gjithë mendimin e tij pa doreza.

Sipas Rock, problemi kryesor me "wokeness" — ose siç e tha ai, "quote, unquote, wokeness" — është se çon në një botë që është shumë më pak falëse sesa duhet të jetë. Ai shtoi se ndihma është e mirë, por problemi lind kur ajo institucionalizohet.

Falja, theksoi Rock, është një temë kryesore edhe në filmin e tij të ri, "Misty Green", ku interpreton Rosalind Eleazar. Kur u pyet nga moderatori David Marchese për rëndësinë e faljes në film, Rock tha se nuk e kupton vërtet nëse do dikë derisa të duhet ta falësh. Sipas tij, dashuria e vërtetë është kur dikush të zhgënjen ose të tradhton, por ti prapë zgjedh të jesh pranë tij. Rock tregoi për një mik që mund të jetë "anuluar" dhe tha se miqësia nuk vlen nëse mbahet vetëm kur miqtë janë mirë. Ai shtoi se kjo nuk do të thotë të tolerosh sjellje abuzive, por të qortosh miqtë, sepse edhe kjo është pjesë e miqësisë.

Rock, i cili është i krishterë, theksoi se "Zoti fal". Ai bëri një krahasim mes Dhiatës së Vjetër dhe Dhiatës së Re: pranoi se është mirë që njerëzit e margjinalizuar kanë zë, por tha se tani jemi në Dhiatën e Vjetër, që nuk ka falje, dhe se Dhiata e Re u shkrua si një "remix" sepse e para nuk funksionoi.

Kur Marchese e pyeti për epokën e ashtuquajtur "Woke 1.0", periudhën menjëherë pas vrasjes së George Floyd në vitin 2020, Rock besoi se kishte shumë gjëra të vlefshme për t'u ruajtur në impulsin origjinal të lëvizjes, sidomos fokusi i saj për t'u dhënë zë njerëzve të margjinalizuar. Por, problemi, sipas tij, lind kur këto ide "institucionalizohen".

Për të shpjeguar rrezikun e kthimit të një lëvizjeje në një institucion, Rock dha një analogji karakteristike dhe të çuditshme. Ai tha se te gjuetitë e shtrigave në Salem, tre të parat mund të kenë qenë vërtet shtriga, por kur hapet një "zyrë shtrigash" fillon gënjeshtra, sepse duhen justifikuar shpenzimet dhe pensionet e gjuetarëve. Një lëvizje e nisur me qëllim të mirë, kur merr formë institucionale, bëhet peng e burokracisë dhe justifikimeve, duke humbur thelbin.

Megjithë kritikat e tij, Rock përfundimisht beson se kjo periudhë pati një ndikim pozitiv, sidomos duke amplifikuar zëra që ndoshta nuk do të ishin dëgjuar ndryshe. Ai tha se është i lumtur që këto gjëra ndodhën dhe se ndoshta dëgjoi zëra që ndryshe nuk do t'i kishte dëgjuar. Filmi "Misty Green" që Rock shkroi dhe drejtoi, sillet rreth një aktoreje që kërkon të rikthehet në Hollywood-in e pamëshirshëm. Një temë shumë në kohë, apo jo? Sa veta do t'i japin të drejtë Chris Rock me këtë shpjegim?