Bono i U2 shpjegon pse i shkroi një këngë Rosalías (dhe pse s'ka takuar ende!)

Kur U2 lajmëroi "Carnaval de Luz", albumin e ri që vjen pas "Songs Of Experience" të vitit 2017, fansat u habitën kur panë në listën e këngëve titullin "The Mirror Maker (Rosalía)". E kush nuk do ishte kurioz? Tani, Bono, ikona e grupit, po na jep të gjitha detajet dhe arsyet prapa kësaj zgjedhjeje jo dhe aq të zakonshme.

U2, banda legjendare irlandeze e rock-ut, njihet për tekstet e thella dhe mesazhet e fuqishme. "Carnaval de Luz" është albumi i tyre i gjashtëmbëdhjetë në studio dhe përfshin gjithashtu këngën "Torn", regjistrimin e fundit nga këngëtarja dhe kantautorja amerikane Dolly Parton. Rosalía, këngëtarja dhe kantautorja spanjolle, njihet për stilin e saj unik që ndërthur flamenkon tradicionale me muzikën moderne, duke krijuar një zhanër të vetin.

Pse pikërisht Rosalía, mes gjithë yjeve?

Zakonisht, Bono thotë se shkruajnë këngë për njerëz në burg ose njerëz të vdekur. Po, po, e dëgjuat mirë: heronj të vdekur, ose duke u përpjekur t'i nxjerrim nga burgu. Por, këtë herë, historia ndryshon. Për Rosalían, thotë Bono, bëhet fjalë për thjesht festimin e dikujt sepse është një artiste e jashtëzakonshme. E kush nuk do ishte, të jemi të sinqertë! Ai vetë është “i fiksuar” pas suksesit të saj të vitit të kaluar, "Lux", një album që mori duartrokitje pafund nga kritika.

Ajo ka arritur në të njëjtën pikë pak para nesh, gjë që është bezdisëse, por edhe frymëzuese, ka thënë Bono, duke shtuar me humor paksa: Është pak e turpshme që ajo u bë kaq popullore para se ne ta nxirrnim këngën. Po, ai shton shpejt: Por kjo nuk më intereson mua. Të gjithë e njihnin edhe Martin Luther King-un. Fiks, krahasim epik!

Kënga "The Mirror Maker (Rosalía)" është një reflektim rreth narcizizmit dhe artit. Bono shpjegon se vetë akti i të shkruarit, ose të menduarit se dikush duhet të jetë i interesuar për idetë e tua – është shumë e lehtë të humbasësh në pasqyrë aty. Ai e sheh Rosalían si një nga ata artistë që duan të kalojnë nëpër pasqyrë dhe të shohin çfarë ka në anën tjetër të saj, ashtu siç ishte Patti Smith për të. Rosalía e trajton këtë me shumë kurajë dhe humor vetë-përulës, shprehet Bono, duke shtuar se te ajo gjen idenë e vjetër se ne jemi trup, shpirt dhe frymë. Nuk ka vetëm fizikë, ka edhe metafizikë.

Drama prapa skenës (dhe mesazhet me Cruz-in)

Sigurisht, një këngë për Rosalían nuk mund të shkruhej pa i marrë leje. Dhe këtu hyn në skenë Penélope Cruz, mikja e përbashkët e dyshes. Bono i dërgoi asaj mesazh: Çfarë do të bëj? dhe Penélope thjesht i tha: "Vetëm thirre!" Një përgjigje aq e thjeshtë sa duket. Bono tregon se u ndje sikur ishte një stalker, por Rosalía ishte vërtet inkurajuese dhe e bëri të qeshte shumë.

Që atëherë, ata kanë vazhduar të shkruajnë mesazhe, por ende nuk janë takuar. Unë mendoj se nuk mund ta takoj tani, thotë Bono. Po punoj për të mbledhur guximin t'i dërgoj miksin final. Imagjinoni, Bono nga U2 që i dridhet dora për të dërguar një mesazh! Kjo është çmenduri!

Kori i Bonos dhe versioni i 196-të

Detaj tjetër super interesant: kënga fillon me Bonon duke imituar sopranon e saj. Po, po, e dëgjuat sërish mirë! Producenti Jacknife Lee shpjegoi idenë: Ideja ishte të bindnim Rosalían ta bënte. Dhe më pas kuptuam, pse do të këndonte dikush në një këngë për veten e tij? S'ka kuptim. Më dëgjoni të këndoj sa e madhe jam! Mendova se ai tingëllonte shkëlqyeshëm duke e bërë, kështu që menduam, pse ta zëvendësonim? Dhe si për t'i shtuar pak dramë, Lee zbuloi se regjistrimi që do të dëgjojmë në album është "versioni i 196-të" i këngës. Uau, shumë punë për një tribute të tillë!

Albumi "Carnaval de Luz" pritet të dalë më 13 nëntor. Me të gjitha këto zbulime, kush nuk do të ishte super kurioz të dëgjojë këtë këngë? Na e bëtë zemrën mal, Bono!