Shtëpia e Mitrush Kutelit, kazan plehrash? Auron Tare denoncon harresën dhe turpin!

Historiani dhe menaxheri i trashëgimisë kulturore, Auron Tare, ka ngritur zërin fort, duke bërë publik imazhe shokuese: rrënojat e shtëpisë së shkrimtarit të madh Mitrush Kuteli janë kthyer në një kazan të vërtetë plehrash. Po, dëgjuat mirë: plehra mbi themelet e një kolosi të letrave shqipe!

Tare ka shprehur indinjatë për mënyrën se si trajtohet trashëgimia e shkrimtarit. Ai shprehet me indinjatë se shqiptarët po hedhin plehra pikërisht mbi themelet e shtëpisë së Kutelit, dhe thekson se ky monument i harruar ndodhet vetëm 20 metra larg kopshtit të një tjetër gjigandi të letrave, Lasgush Poradecit. Si të mos mjaftonte kjo, rrugica e dikurshme, që lidhte këto dy shtëpi të shquara, është mbyllur plotësisht me mure dhe gurë. Seriozisht, si ka mundësi që e lëmë të degradojë kaq keq një pjesë të historisë sonë letrare?

Mitrush Kuteli, emri i vërtetë i të cilit ishte Dhimitër Pasko, ishte një shkrimtar me një talent të jashtëzakonshëm dhe një kontribues kyç në kulturën tonë. Ai ishte prozator, poet, përkthyes, publicist, folklorist dhe kritik letrar, një nga themeluesit e prozës moderne shqiptare dhe një pasurues i madh i kulturës kombëtare. Dhe pikërisht themeli i shtëpisë së këtij njeriu me kaq shumë peshë, tashmë është një vend grumbullimi për mbeturinat e përditshme. Për të qarë hallin!

Për të theksuar lidhjen e pashkëputur të Kutelit me vendin dhe gjuhën shqipe, Auron Tare ka publikuar edhe një fragment nga letra lamtumirëse e shkrimtarit drejtuar bashkëshortes. Një mesazh prekës, ku ai u porosiste fëmijëve të tij të duan atdheun deri në vuajtje, edhe kur jeta t'u bëhet e rëndë: U këshilloj fëmijëve ta duan vendin e gjuhën tonë edhe deri në vuajtje. Të mos u bëhet zemra gur kundra Shqipërisë, edhe kur vuajnë pa faj. Atdheu është atdheu, edhe kur të vret. Këtu kanë lindur, këtu rrojnë me mish e me shpirt, edhe me dhembje, shkruante Kuteli.

Por, me pamjet e tmerrshme që Tare na sjell, si mund t'i shpjegojmë këtë dashuri për atdheun brezave të rinj? Atdheu është atdheu, po po i lëmë të vdesin kujtimet e atyre që e bënë atdheun me penë e me shpirt? A s'është ky një krim kundër kujtesës kolektive? Hajde e shpjego tani!