A e dëgjuat? Ryan Murphy mbaroi skenarin për një reboot të "Glee"! Tani jemi zyrtarisht në panik

Gleek-sat e botës, merruni me qetësi, ose mos merruni fare, sepse lajmet që po vijnë janë bombë! Pas thashethemeve që qarkullonin më shpejt se një numër koreografik i New Directions, krijuesi i "Glee", Ryan Murphy, ka zbuluar atë që të gjithë prisnim (dhe pak frikësonim): skenari i reboot-it është gati!

Murphy e bëri zbulimin duke i treguar Entertainment Tonight se sapo e kishte mbaruar skenarin një orë më parë — dhe se bashkë me të ishte edhe Brad Falchuk. Aty filluan dridhjet e Tokës, jo nga ndonjë tërmet, por nga ulërimat e fansave të emocionuar. Dhe ne themi, hajde de! Ryan Murphy s'na lë të qetë!

Për ata që nuk e kanë kapur valën e tij të artë (po ju ku jetuat?!), Ryan Patrick Murphy nuk është thjesht një shkrimtar dhe producent, por një figurë e madhe e televizionit amerikan. Ai është njeriu pas disa nga seritë më të folura të viteve të fundit, dhe stili i tij është i pakonfondueshëm: dramatik, shpeshherë guximtar, me një prekje kampi, dhe gjithmonë duke sfiduar normat. Ai merr çështje sociale serioze dhe i fut në zemër të argëtimit, duke na bërë të qeshim, të qajmë dhe të mendojmë, shpeshherë brenda të njëjtit episod.

"Glee" ishte më shumë se thjesht një serial muzikor; ishte një fenomen kulturor kur debutoi. Na prezantoi me një grup të rinjsh, secili me ëndrrat, pasiguritë dhe zërin e tij unik, të bashkuar nga dashuria për muzikën në një klub kori shkolle të mesme. Tregoi histori për ngacmimin, identitetin, racizmin, aftësitë e kufizuara dhe dhimbjen e rritjes, duke e bërë këtë me numra muzikorë që ringjallnin hitet e vjetra dhe i jepnin jetë të re atyre të reja. Kush nuk ka kënduar me "Don't Stop Believin'"?

Për një brez të tërë, "Glee" ishte një vend i sigurt ku të ndryshmit gjenin vendin e tyre. Ishte një himn për ata që ndiheshin të lënë mënjanë, duke u dhënë zë dhe shpresë. Ishte shfaqja që na bëri të besonim se, pavarësisht sa të çuditshëm mund të ishim, kishte gjithmonë një vend për ne në skenën e madhe të jetës. Dhe le të jemi të sinqertë, sa herë kemi tentuar të bëjmë koreografitë në dhomën tonë duke ndjerë veten si Rachel Berry apo Kurt Hummel? Pa numër, e dimë!

Tani, me skenarin gati, pyetja e madhe që na torturon është: çfarë na pret? A do të jetë një vazhdim me personazhet tona të preferuara, apo një histori krejt e re me një brez të ri Gleek-sash? Përfytyroni pak: shkolla e mesme sot, me TikTok-un që merr vendin e YouTube-it, me trende muzikore që ndryshojnë çdo javë, dhe me çështje sociale që kanë evoluar. A mundet "Glee" të ruajë atë shpirtin e vet të çiltër dhe të guximshëm në një botë kaq ndryshe?

Reboot-et janë një shpatë me dy presa. Nga njëra anë, ato na japin mundësinë të kthehemi te historitë dhe personazhet që kemi dashur. Nga ana tjetër, shpeshherë rrezikojnë të mos arrijnë pritshmëritë, apo të humbin thelbin duke u përpjekur shumë të jenë të freskët. Murphy ka një reputacion të ndërtojë universa të thellë dhe komplekse, por pesha e pritshmërive për "Glee" mbetet e madhe — jo pak sepse thashetheme të gjata kishin mbajtur Gleek-sat pezull për vite me radhë, dhe tani më në fund ka diçka konkrete mbi tavolinë.

Nëse Murphy ka shkruar një skenar të ri, ka çdo arsye të besojmë se do të ketë një histori të fortë, mbase edhe pak polemike, siç është në stilin e tij. Por a do të ketë të njëjtën magji muzikore, atë shpirtin që na bëri të dashuroheshim me korin e shkollës së mesme? A do të mundet të rikrijojë atë ndjesinë e bashkësisë dhe të pranimit që e bëri "Glee" kaq të veçantë?

E themi me sinqeritet: po na vjen goja ujë nga emocionet, por edhe pak frikë. Nuk e dimë nëse duam ta shohim apo jo. Sepse ndonjëherë, kujtimet më të bukura duhen lënë ashtu siç janë — apo jo? Kështu që, ndërsa Ryan Murphy feston përfundimin e skenarit të tij, ne mbetemi me pyetjen: a do të jetë ky reboot një hit që do ta rikthejë korin në modë, apo do të jetë një numër solo që do të na lërë të themi "Shyqyr që mbaroi"?