Higalaay Sound Xperience sa CDO, bongga ang kanta at samahan!

Naku, beshie, iba talaga ang energy pag Higalaay Festival sa Cagayan de Oro. Parang may invisible switch na ini-flip ng buong siyudad — ramdam mo 'yan sa bawat tawa ng magkakaibigan, sa excited na bulungan ng crowd bago magsimula ang tugtugan, at sa kung paano humaba ang gabi na para bang ayaw na nitong matapos. Walang alarma, walang deadliner, basta sabay-sabay na nasisiyahan.
Hindi lang basta sunod-sunod na events ang Higalaay — ito ang taunang pampublikong deklarasyon ng CDO na sila ang may pinakamagandang kaibigan sa Pilipinas. Galing sa Cebuano word na higala na ang ibig sabihin ay "kaibigan," sinecelebrate ng festival ang patron saint ng siyudad na si St. Augustine, habang pinagdiriwang din ang community spirit na bumubuo sa pagkakakilanlan ng mga Kagay-anon. Kaya naman hindi nakapagtataka na ang CDO ay kilala bilang City of Golden Friendship — hindi lang marketing slogan 'yan, pamumuhay talaga.
Isang gabi ng OPM magic sa Rio de Oro Boulevard
Noong August 21, 2026, naging sentro ng kasiyahan ang Rio de Oro Boulevard. Pa-hapon pa lang, dinagsa na ang waterfront ng mga taong gustong-gustong makahabol sa isang gabi ng libreng live music. Libre. Gratis. Walang bayad. Sa panahon ngayon, 'yan na mismo ay reason enough para lumabas ng bahay.
Pagsapit ng sunset, nag-unfold na ang Higalaay Sound Xperience — presented ng Converge FiberX — at buong-buo ang celebration ng tunog, galaw, at samahan na sumunod.
Pinainit muna ng mga local acts ang stage, at tama 'yun — hindi mo naman puwedeng i-open ang isang CDO festival nang wala ang CDO mismo. Ang Tribu CDO at Herbal Remedies ang nagbigay ng familiar na pulse, pinapakita sa sariling lungsod nila kung gaano kagaling ang lokal na musikero. Hindi sila warm-up acts sa pag-iisip ng crowd; sila ang nagtatag ng mood ng buong gabi. Pagkatapos nila, sina DJs Harry at Tyron ang nag-take over at ginawang open-air dance floor ang boulevard. Kung hindi ka pa gumagalaw sa puntong 'yon, baka may problema sa iyong mga tuhod.
Pag-akyat ni OPM singer-songwriter Rob Deniel sa stage, halos mapuno na ang buong lugar ng boses na sabay-sabay kumakanta. Kinanta niya ang kanyang mga fan-favorite hits — Miss Miss, RomCom, Sinta, at Ang Pag-ibig — at bawat isa ay parang sariling hugot session ng crowd. Pero ang talagang nagpa-highlight sa kanyang set? Ang viral mashup niya ng mga classic ni Ogie Alcasid na Nandito Ako at Ikaw Sana. Ay, naku. Nag-send sa lahat sa nostalgic, senti mood — 'yung klase ng pakiramdam na sabay kang naiiyak at nasasaya, at okay lang 'yon kasi kasama ka ng libo-libo.
Hindi lang puro tugtugan
Pero hindi lang puro main stage ang storya ng gabing iyon. Sa labas ng entablado, may mga interactive games at booth activities na nagbigay ng dahilan sa mga festivalgoers para magtagal pa, mag-explore, at makipag-connect sa isa't isa. Ito ang parte ng Higalaay na madalas hindi nakukuha ng camera: 'yung mga random na pag-uusap sa linya ng pagkain, 'yung bagong kakilala na naging instant barkada dahil sabay kayong kumanta ng parehong kanta. Mas malalim ang collective experience kaysa sa kahit anong single headline act — at 'yan ang point.
Sinabi ni Jericho P. Marcos, Head of Mindanao Operations ng Converge, ang sentimyento ng buong gabi nang maayos: This is what Higalaay is truly all about — friendship, connection, and making memories. Hopefully, ang karong gabii is memorable sa atong tanan. Todo hiyawan ang audience bilang tugon — at siyempre naman, memorable nga.
Ang grand finale ng gabi ay ang nakakasilaw na fireworks display na nagpaliwanag sa kalangitan sa itaas ng boulevard. Sabay-sabay namangha ang lahat sa ilalim — 'yung klase ng kolektibong "ooooh" na hindi mo mapeke kahit gusto mo. Parang pinista ng siyudad ang sarili nito, at tama lang.
Ang mga events na ganito ay nagpapakita na ang Cagayan de Oro ay hindi lang isang thriving economic hub sa Mindanao. Ito ay isang lugar kung saan nagsasama-sama ang lokal na talento, makukulay na pampublikong espasyo, at ang mga ordinaryong tao — at lumalabas na pala, 'yung combination na 'yon ay mas masaya kaysa sa kahit anong bayad na concert. Habang unti-unting nawala ang usok ng fireworks at nagsi-uwian ang crowd, ang natira ay isang simple, familiar na pakiramdam: good music, great company, at isang siyudad na alam na alam kung paano maging buhay. Sana all, 'di ba?
