Forgotten Island: adventure para sa mga weirdo, may Pinoy magic pa!

Hindi pa namin naiintindihan kung bakit si Dave Franco — kilala sa mga lovable dummy roles sa iba't ibang pelikula — ay talagang para sa papel ng isang weredog screw-up. Pero pagkatapos marinig ang kanyang raspy na boses bilang si Raww sa Forgotten Island, lahat ng bagay ay maliwanag na. Ito ang tao. Ito ang karakter. Ito ang destiny.

Ang Forgotten Island ay isang DreamWorks animated film na isinulat at dinirekta nina Joel Crawford at Januel P. Mercado. At bago pa man tayo pumunta sa plot, usapan muna natin ang voice cast — kasi flawless talaga. Si R&B singer H.E.R. ang nagbibigay-buhay kay Jo, ang high-energy chaos-curator na bida ng kwento. Si Liza Soberano naman ang boses ni Raissa, ang straight-laced bestie ni Jo. Si Manny Jacinto? Momma-obsessed demon baby — at tama lang 'yan. Si Jenny Slate ang nagboses ng memory-collecting Batiba. Ang ating sariling si Dolly de Leon, karaoke-loving lola na siguradong magpapakilig sa lahat. Si Ronny Chieng ang furious ruler ng mga Duwende. At si Kevin McCann ang boses ng isang comically vain merman. Kasama pa sina Jo Koy at Lea Salonga sa cast. Bongga, diba? Kung may awards para sa ensemble voice casting, ibibigay namin ngayon na.

Ang kwento ay nagsisimula sa Pilipinas — at hindi basta-basta na pagpapakita ng bansa. Ipinagdiriwang ng pelikula ang natural na kagandahan ng ating bansa at ang makulay na buhay ng siyudad bago pa man magsimula ang gulo. Dito natin makikilala si Jo Yuson, bagong estudyante na may family history project hindi katulad ng iba: isang elaborate na display tungkol sa Nakali, isang fantasy island na puno ng mythical creatures — kasama na ang nakakatakot na Manananggal, ang vampire na nakakalupad at nakakahati ang katawan para mas epektibong dumapo sa biktima. Karamihan sa kanyang mga kaklase, nag-snark lang sila. Pero si Raissa? Na-enchant. Ginamit pa niya ang kanyang kaalaman sa aerodynamics para ipagtanggol ang description ni Jo — at natapos sila ng magkasama sa opisina ng principal. Simula doon, nabuo ang pagkakaibigan ng dalawang misfits, na minarkahan ng isang charm bracelet na puno ng alaala: slumber parties, Predator, karaoke, at lahat ng klase ng kalokohan.

Habang palapit ang kolehiyo, si Raissa ay papunta na sa California para ituloy ang pag-aaral, habang si Jo ay naliligaw at halos walang trabaho. Sa kanilang huling gabi bilang magkasamang nasa Pilipinas, biglang napadpad sila sa Nakali — ang isang mundo na dahan-dahan ay kumakain ng mga alaala ng mga nakakulong doon. Magigising sila na may bagong tattoo, bagong hairstyle na hindi nila pinagplanuhang gawin, at walang maalala sa nangyari sa kanilang unang gabi sa isla. At doon nagsisimula ang tunay na adventure.

Kasama si Raww — ang weredog na iyon na nakakakita ng kahoy at hindi makapigil na mag-full dog — nagsisimulang balik-aralan ng dalawa ang nangyari. Ang pelikula ay isang friendship comedy at road trip adventure, pero huwag ninyong asahang puro tawa lang. May lalim ito.

Ang animation style ng Forgotten Island ay parang ginawa para sa mga taong hindi kailanman natikman ng maayos na tulog dahil sa excitement. Vivid ang mga kulay, madalas neon, na nirerepresenta ang American pop inspiration ng pelikula — kasama na ang soundtrack na may Journey at Montell Jordan. Ngunit hindi lang iisa ang estilo. Sine-celebrate ng mga direktor ang flexibility ng medium: 3D animation na biglang nagiging 2D, lumilipat sa anime at manga aesthetics, may chibi moments pa. May isang flashback pa na talagang parang full Goku ang datingan. Napakakaloka. Ang mga karakter din, hindi sila nakatali sa iisang mold — si Jo at Raissa, nagsisigaw sila, tumatawa nang malakas, nag-ugly cry — at ang animation style ay nagbabago para mas maipakita ang lahat ng iyon.

At pagdating sa emosyon, handa kayo. Kung nakita ninyo ang The Sheep Detectives — isa sa mga pinakamahusay na animated films noong 2026, at available na sa streaming — alam ninyo ang uri ng plot twist na ito: ang isang pelikulang tila bata lang ang target audience, na biglang tatamaan kayo sa puso. Ganito ang ginagawa ng Forgotten Island. Sa second act, makikita natin ang lola ni Jo — ang matandang babae na puno ng moxie na nag-inspire sa dalawang magbabae na mahalin ang isa't isa nang walang hiya, bida ang pagiging weirdo nila. Alam na ninyo kung saan ito pupunta. At oo, habang lumalaki sila, habang bumubuo ng mga alaala, habang pina-party ni Lola ang kanilang pagkakaibigan — malapit na kayong lumuha. Pero pagkatapos, babalik ang isla at ang mga creature at ang Odd Couple banter nina Jo at Raww, at ngangalit na naman kayo sa tawa.

Ang tunay na heart ng kwento, sa dulo, ay simple: paano mo pananatilihin ang isang pagkakaibigan kapag ang buhay ay humihila kayo sa magkaibang direksyon? Hindi perpekto ang pagsasara ng script sa lahat ng thread — may mga bahagi na medyo nagmamadali — ngunit ang emosyon sa gitna nito ay tumama sa tamang lugar. Ang mga misfits ng isla, ang vain merman, ang momma-obsessed demon baby, ang furious Duwende lord — lahat sila ay bahagi ng mas malaking pagdiriwang ng Filipino mythology at ng matibay na bono ng dalawang magkaibigan na ayaw nang mawalay.

Ang Forgotten Island ay isang pelikula para sa mga weirdo, para sa mga bestie, para sa mga nagmamahal sa Pinoy culture, at para sa sinumang gustong matawa at umiyak sa loob ng isang oras. Kayo, anong Pinoy mythical creature ang gusto ninyong makita sa susunod na DreamWorks film? Kami, bet namin ang Kapre. Charot.